ТОЈ НАБРГУ ЌЕ СТАНЕ ЕДЕН ОД НАЈБОГАТИТЕ ЛУЃЕ ВО СВЕТОТ – но еве зошто не е среќен поради тоа
Ако го гледавте филмот „Ќе има крв“, би можеле да го запознаете животот на еден нафташ кој го толкуваше Даниел Деј Луис и доби Оскар за таа улога. Во САД, терминот што се користи за човек кој буши со надеж дека ќе најде нафта, како што беше ликот во гореспоменатиот филм, се нарекува „wildcatter“.
Отри Стивенс е еден од последните „wildcatteri“ во Тексас, а наскоро ќе стане еден од најбогатите луѓе во светот.
Сепак, тој не е сигурен како се чувствува за тоа.
Тага и нерасположение
Оваа недела, Стивенс објави дека ќе ја продаде компанијата Endeavor Energy Resources, која израсна од бунарот што Стивенс го ископал пред 45 години. Купувачот е Diamondback Energy за 26 милијарди долари. Поголемиот дел од приходите ќе одат за него и неговото семејство, но Стивенс не беше расположен.
„Секако дека има одредена тага од моја страна“, рече Стивенс во интервјуто во неделата, неколку часа пред објавувањето на продажбата, според Волстрит журнал.
Нафташот со години се бореше со „нападите“ од гигантите кои сакаа да ја купат неговата компанија, во која многу вработени ја поминаа целата своја кариера. Овој 85-годишник попуштил дури кога му бил дијагностициран рак на простата.
„Тоа беше голем фактор во оваа одлука“, рече тој.
Стивенс и неговото семејство го поседуваат речиси целиот „Ендевор“ и се очекува да го добијат речиси целиот приход од продажбата, кој вклучува 8 милијарди долари во готовина. Пред објавувањето, Стивенс имаше богатство од речиси 15 милијарди долари.
Како „стана“ Отри Стивенс?
Стивенс пораснал во земјоделска заедница во Де Леон, мал град во централен Тексас. Татко му завршил дури четврто одделение и основал застапништво за продажба на опрема за трактори.
Стивенс дипломирал на Универзитетот во Тексас во Остин како нафтен инженер и мислел дека ќе патува во егзотични места, како што е венецуелското езеро Маракаибо, богато со нафта.
„Едноставно не можев да се видам себеси како седам на масата“, рече тој.
Својот прв бунар го ископал во 1979 година, кога имал 41 година во округот Мидленд, вложувајќи ги своите животни заштеди во потфатот, потег за кој рече дека „не бил многу паметен“. Во 1996 година, Стивенс го основа Big Dog Drilling, но тоа беше краткотрајно.
Подеми и падови, но работна етика…
Тој го започна Endeavor во 2000 година и ги вложи своите лични средства во новата компанија. Пет години подоцна, го купи американскиот имот на француската компанија Perenco, дозволувајќи му на Endeavor да го зголеми производството на нафта и гас за 25 отсто.
Стивенс несигурно ги водеше деловните бумови и падови, а неговата компанија беше на работ и во 2008 и 2014 година, кога цените на суровата нафта паднаа.
Почнувајќи од 2016 година, Ендевор повторно се фокусираше на дупчење хоризонтални бунари, техника комбинирана со фракинг што ја принуди нафтата да излезе од некогаш заспаниот Пермски басен.
Напорната работна етика на Стивенс стана локална мантра. На 74 години, кога повеќето нафтени работници се пензионираат, тој сè уште избираше како да се продупчат бунарите на Ендевор.
Извор: Бонитет.ком
