Лекот на иднината? Научник на патеката за откривање на нов антибиотик
Научник од Универзитетот во Костарика верува дека би можел да биде на патеката за откривање на нов антибиотик скриен во бактериите на крзното на мрзливите, цицачи кои живеат во тропските шуми на Централна Америка и кои никогаш не се разболуваат.
Мрзливите во своето крзно носат уникатен биотип на инсекти, алги и бактерии што се чини дека ги штити од болести, вели научникот Макс Чаварија.
„Кога го гледаме крзното на мрзливите, гледаме движење: молци, разни видови инсекти… и очигледно кога има соживот на многу видови организми мора да постои систем што ги контролира“, вели Чаварија.
Во своето истражување, кое го спроведува од 2020 година, тој докажа дека „тие микроорганизми се способни да произведат антибиотици кои овозможуваат регулирање на патогените агенси во крзното на мрзливите“.
„Тоа се бактерии од родот Rothia и Brevibacterium“, вели научникот кој ги објави резултатите од студијата во научното списание Environmental Microbiology.
Сега е важно да се испита дали овие антибиотици имаат иднина во фармакопејата за луѓето, рече тој.
Мрзливите, од кои два вида живеат во Костарика – Bradypus variegatus или мрзливец со три прсти и Choloepus hoffmanni или мрзливец со два прста – живеат во дрвјата на тропските шуми на Централна Америка, а исто така и на карипскиот брег на Костарика во влажна клима со температури од 22 до 30 Целзиусови степени.
Меѓународното здружение за заштита на природата верува дека популацијата на овие мирни цицачи – кои исто така живеат во Боливија, Бразил, Колумбија, Еквадор, Хондурас, Никарагва, Панама, Перу и Венецуела – се намалува.
Во Костарика, Американката Џуди Ејви управува со засолништето за мрзливост во Кахуита, кое го основала со нејзиниот покоен сопруг Луис Аројо за да се грижи за повредените животни.
Илјада спасени мрзливи
Џуди Ејви живеела на Алјаска и не ни знаела дека постојат мрзливи пред да дојде во Костарика. Во 1992 година, двојката се погрижила за првата мрзливост која ја нарекле „Buttercup“ и оттогаш илјада поединци поминале низ нивното светилиште.
Затоа Макс Чаварија и пријде на Џуди Ејви за да ги проучува мрзливите што умреле на далноводи со висок напон или биле прегазени од автомобили или маани од кучиња или пронашле младенчиња без мајка.
„Никогаш не сме добиле болен мрзливец (…) некои беа изгорени од високонапонски жици и имаа повреди на рацете (…), но не дојде до инфекција“, посочува Џуди Ејви.
Макс Чаварија ја истрижи косата на 15 единки од секој од двата вида и ги култивираше во лабораторија за да ги проучува.
По тригодишно истражување, тој изброил дваесетина „кандидати“ за производство на антибиотици, но останува да се види дали е можно да се применат и на човечкиот вид.
„Треба да го разбереме системот (кој произведува имунитет кај мрзливите) и кои молекули учествуваат во него“, објасни тој.
На крајот на краиштата, природата е прва од сите лаборатории, истакнува Чаварија и не потсетува на пеницилинот, кој во 1928 година го откри Александар Флеминг, добитник на Нобеловата награда за медицина во 1945 година, од габи кои природно го синтетизираат тој антибиотик.
Откривањето на нови антибиотици е голем предизвик денес бидејќи Светската здравствена организација (СЗО) предупредува дека сегашната отпорност на антибиотици може да предизвика 10 милиони смртни случаи секоја година до средината на векот.
„Затоа проекти како нашиот може да помогнат во развојот на нови молекули кои би можеле да се користат на краток или долг рок во борбата против отпорноста на антибиотици“, вели Макс Чаварија.
