МЛАДИТЕ НЕ САКААТ ДА СИ ГИ ВАЛКААТ РАЦЕТЕ: Од овие работници нема ни за лек, а платата е и тоа како добра, на Србија и требаат автомеханичари
Србија, според неофицијални проценки, има нешто повеќе од 5.000 автомеханичари, чија официјална заработка може да надмине 200.000 динари месечно. Александра Ѓуришиќ од Здружението „Авто-сервиси на Србија“ (УАСС) за РТС вели дека мајсторите заработуваат подобро од порано, но објаснува и дека се работи за едноставни закони за понуда и побарувачка.
„Кога нема ништо, цените растат. Факт е дека се добро платени, но факт е и дека потрагата по професијата автомеханичар никогаш не била помала. Децата, генерално, се помалку се запишуваат во стручните училишта а помалку“, истакнува Ѓуришиќ.
Таа наведува дека дел од проблемот постои и поради неорганизираноста на самата индустрија, бидејќи половина од автосервисите работат целосно диво, а состојбата не е многу променета во последните 20 години.
„Тоа принуди многу автомеханичари да ја напуштат државата и да бараат подобри услови и позиции каде што ќе имаат подобри плати. Чекор по чекор дојдовме до сегашната состојба“, потенцира соговорникот на РТС.
Марко Вучетиќ од веб-страницата Старт потврдува дека понудата на работни места за автомеханичари на пазарот е навистина голема, а активноста на кандидатите е минимална.
„Младите често се одлучуваат за работа како софтверски инженери, повеќе од занаети. Ова е проблем кој се прелеа на пазарот на трудот. Можеби работите ќе се подобрат во следната држава, бидејќи факт е дека младите сакаат да слушаат за заработка, а кога ќе дознаат дека можат да заработат и до 2.000 евра како автомеханичар, тоа убаво ќе им звучи“, вели Вучетиќ.
„Работата на автомеханичар веќе не е занает, поскапувањето е неопходно“
Ѓуришиќ, пак, нагласува дека делокругот на работа на автомеханичарите е променет и дека е потребен поширок опсег на знаење поради развојот на автомобилската индустрија.
“Затоа, работата на автомеханичар не може да се замени со занает. Автоиндустријата се менува секојдневно. Има повеќе електроника, дијагностика и сервисирање на возила. Веќе не се работи само за автомеханика”, вели соговорникот. кој зголемувањето на цените на услугите во индустријата го гледа како неопходност.
Тоа укажува и на тоа дека многу се инвестира во опрема и специјални алати – мора да имате посебен тип на алат за одредено возило, модел или година на автомобилот.
„Многу се вложува во дијагностика, работниот процес е напорен и одзема многу време. Треба да ја утврдиме грешката, да ги замениме деловите. Сето тоа влијаеше и на цената на работата. Сервисните техничари сметаат дека се уште не се доволно платени за тоа што го работат“, рече Ѓуришиќ.
Двојно образование – од застареност на системот до решавање на проблеми
Вучетиќ истакнува дека автомеханичарите користат толку многу софтвер што работата станала слична на прогамирањето и дека дигиталната трансформација и автоматизација се чувствуваат и во оваа гранка.
Соговорникот од УАСС посочува дека дуалното образование е единствениот начин да се образуваат идните мајстори по автомеханика, но дека пречка е застареноста на училишниот систем во Србија.
„Децата учат на модели кои се одамна застарени, кои избркаа многумина. Се обидуваме во соработка со партнер училиште од Ниш да го воведеме профилот на техничар за мехатроника на возила. Тоа е профил кој постои низ цела Европа. И тоа е профил кој дава знаења од областите на механиката, но и електрична енергија, електроника, кодирање и програмирање“, заклучува Ѓуришиќ.
