Семејствата бараат одговорност: Споредба на реакциите по трагедиите во Швајцарија и Кочани

Здружението на граѓани „16ти Март 2025“ реагира со споредба на институционалните одговори по трагедијата во Crans-Montana во Швајцарија и трагедијата во Кочани од 16 март 2025 година, оценувајќи дека двете држави покажале целосно различен пристап кон справување со последиците.

Во соопштението се наведува дека по трагедијата во Crans-Montana на 1 јануари 2026 година, швајцарските власти реагирале брзо и организирано, со директна финансиска помош за настраданите, како и дополнителни исплати од кантоналните власти. Дополнително, како што посочуваат од здружението, бил формиран посебен фонд за обесштетување, а биле организирани и средби меѓу семејствата, државните институции и осигурителните компании со цел избегнување долги судски процеси.

Според здружението, во Швајцарија веќе била одржана и официјална државна комеморација, што го оценуваат како чин на солидарност и јавно признавање на трагедијата.

Од друга страна, семејствата на настраданите во трагедијата во Кочани, на 16 март 2025 година, сè уште се соочуваат со, како што велат, институционален молк. Во реакцијата се наведува дека досега не е обезбедена ниту финансиска, ниту системска поддршка, не се одржани координирани средби со семејствата, ниту е презентиран јасен план за институционална реакција.

Посебно се истакнува дека досега не е одржана државна комеморација за жртвите од трагедијата „Пулс“, што здружението го оценува како сериозен институционален пропуст. Според нив, комеморацијата не претставува формалност, туку чин на национална почит и јавно признавање на одговорноста на државата.

Здружението поставува повеќе прашања поврзани со институционалната реакција, барајќи одговорност, транспарентност и јасен државен став. Семејствата, како што се наведува, не бараат привилегии, туку вистина, правда и системски мерки што ќе спречат повторување на вакви трагедии.

Од „16ти Март 2025“ порачуваат дека молкот не смее да стане став и дека државата има обврска да покаже институционална зрелост преку јавно признание, комеморација и конкретни чекори кон утврдување на одговорност.