Преживеан од Мароко: Морав да изберам дали ќе го спасам син ми или родителите
Тајеб ани Игхенбаз беше принуден да избере помеѓу спасување на неговиот 11-годишен син и неговите родители кога тие останаа заробени под урнатините по разорниот земјотрес што го погоди Мароко. Сточар од мала заедница во планините Атлас вели дека е прогонуван од одлуката што морал да ја донесе.
Тајеб беше со сопругата, двете деца и родителите во петокот вечерта во нивната мала камена куќа кога беше погодена од најсилниот земјотрес што го погоди Мароко во последните 60 години. Неговата куќа сега е руина. Тој водел репортер на Би-Би-Си до урнатините. Тој покажува кон нив и вели: „Тука беа“.
„Сè се случи толку брзо. Кога се случи земјотресот, сите истрчавме до вратата. Тато спиеше, а јас викнав на мама да дојде, но таа остана да го чека“, се сеќава тој. Од друга страна ги видел само сопругата и ќерката.
Под урнатините ги нашол синот и родителите
Додека се враќал во урнатата зграда, Тајеб ги нашол и синот и родителите заробени под урнатините. Можеше да ја види раката на неговиот син како ѕирка низ урнатините. Знаеше дека мора да дејствува брзо и се упати во правец на неговиот син Адам кој очајнички копа низ урнатините за да го извлече.
Кога се сврте кон своите родители, заробен под голема камена плоча, вели дека било предоцна. Морав да изберам помеѓу моите родители и мојот син“, вели тој со солзи во очите. „Не можев да им помогнам на моите родители бидејќи ѕидот падна над половина од нивните тела. Многу е тажно. Видов како моите родители умираат“, додава тој.
Тајеб ги покажува дамките на неговите светли фармерки велејќи дека тоа е крвта на неговите родители. Целата облека му е во куќата, а поради земјотресот не можел да се пресоблече. Семејството сега живее со роднините во импровизирани шатори во близина на поранешната куќа. Тајеб вели дека сите негови пари биле во куќата и повеќето од неговите кози умреле.
Оставени без се
„Тоа е како повторно да се родивте. Без родители, без дом, без храна, без облека“, вели тој. „Сега имам 50 години и морам да почнам одново“, додава тој. Не може да почне да размислува што да прави понатаму, но се сеќава на лекциите што му ги научиле родителите: „Тие секогаш велеа „биди трпелив, работи напорно, никогаш не се откажувај“.
Додека тој разговара со новинарот, пристигнува неговиот син Адам, облечен во дрес на Јувентус со името на Роналдо на грбот. Го гушка татко си. Татко ми ме спаси од смрт“, вели со насмевка.
