Од Аргентина до Руанда: Места на големи страдања на списокот на светско наследство на УНЕСКО
Гробиштата од Првата светска војна во Белгија и Франција, ридовите во Руанда каде беше извршен геноцидот во 1994 година и поранешен центар за мачење во Аргентина се впишани на списокот на светско наследство на УНЕСКО, бидејќи мораториумот од 2018 година за наведување на меморијалните центри на човечкото страдање беше укинат.
Досега само кампот Аушвиц-Биркенау во Полска и Меморијалниот парк на мирот Хирошима во Јапонија беа на листата на УНЕСКО во категоријата меморијални центри.
Земјите-членки на УНЕСКО одлучија на состанокот во Ријад во средата да ги додадат спомениците од Првата светска војна во Руанда на листата, откако во вторникот додадоа центар за мачење во Аргентина.
УНЕСКО соопшти дека земјите-членки се согласиле претходно оваа година дека овие локации можат да играат клучна улога во градењето мир, што е главната цел на организацијата.
Местата на Првата светска војна се низа воени гробишта, гробишта на бојното поле и меморијални центри помеѓу северна Белгија и источна Франција.
Вкупно 139 локации ја следат линијата на Западниот фронт и се последното почивалиште на десетици илјади војници од различни националности.
„Во време кога војната е повторно на вратата на Европа… овие места се повеќе од кога било апел за мир“, рече француската министерка за култура Рима Абдул-Малак.
Серија ридови во Руанда каде во 1994 година беа убиени речиси милион луѓе – припадници на нацијата Тутси, но и умерени Хути и членови на нацијата Тва – се запишани на списокот на светско наследство.
Аргентинскиот музеј ЕСМА во Буенос Аирес, каде што се наоѓало некогашното поморско механичко училиште, бил таен центар за притвор за време на диктатурата од 1976 до 1983 година, каде што според УНЕСКО биле мачени и убивани противниците на воениот режим.
