Македонски работници страдаат во странство, дома гинат во семејни фирми: Системскиот ризик не познава граници
Трагедиите на градилиштата ги следат работниците од Балканот каде и да одат. Во март 2026 година, страшна несреќа го потресе виенскиот кварт Алсергрунд, Австрија, каде четири лица загинаа, а еден државјанин на Македонија е критично повреден.
До несреќата во Виена дошло при бетонирање во внатрешен двор на стара зграда, кога градежното скеле колабирало и огромна количина течен, нестврднат бетон буквално ги живи закопал работниците. Според извештаите, 120 спасувачи и 30 возила учествувале во екстремно тешката операција, рачно отстранувајќи го бетонот во тесен простор. Жртвите се тројца државјани на Косово и еден од Босна и Херцеговина, додека македонскиот работник преживеал, но е во болница со тешки трауми.
Оваа меѓународна трагедија морничаво потсетува на домашните несреќи, каде недостатокот на безбедносни процедури уништува цели семејства. Еден од најпотресните случаи во македонската понова историја е трагедијата во скопската општина Чаир од 1 јуни 2019 година.
На улицата „Кемал Сејфула“, при ископ на длабок одводен канал, дојде до лизгање на земјиштето. Во ровот животот го загубија двајца браќа на возраст од 26 и 28 години, кои работеле во градежната компанија чиј сопственик бил нивниот сопствен татко. Трет работник на 54-годишна возраст беше извлечен жив со тешки повреди благодарение на брзата интервенција на противпожарната бригада.
Случајот во Чаир го истакнува проблемот со малите, семејни градежни бизниси кои често немаат капацитет да направат стручна проценка на ризик на работното место. Без разлика дали станува збор за мултинационално градилиште во Виена или мал семеен ископ во Скопје, непочитувањето на инженерските правила за потпирање на масите резултира со исти, фатални последици.
