Дали ќе се зголеми минималната плата на 600 евра?
Прашањето за минимална плата од 600 евра повторно ја отвори дебатата за животниот стандард, буџетските можности и односот меѓу политиката, синдикатите и бизнис-заедницата. Во четвртокот предлог-измените поднесени од СДСМ влегоа на дневен ред во Собранието, со цел зголемување на најниската плата.
Од опозицијата тврдат дека клучот е политичка волја и дека пратениците треба да дадат поддршка за предложеното решение. Според поранешната министерка за труд и социјална политика, Јованка Тренчевска, во предлогот се наведени и конкретни буџетски ставки од кои може да се обезбедат средства, отворајќи ја дилемата дали аргументот „нема пари“ е реална пречка или политички изговор.
Од друга страна, од владејачката ВМРО-ДПМНЕ велат дека не бегаат од дијалог, но дека ваквите прашања мора да се решаваат институционално, преку Економско-социјалниот совет, со одржлив пристап што ќе ги заштити и економијата и буџетот. Пратеникот Бојан Стојановски порача дека решенијата не смеат да бидат избрзани и дека е потребен поширок консензус меѓу социјалните партнери.
Во меѓувреме, Сојуз на синдикати на Македонија (ССМ) останува на барањето за минимална плата од 600 евра, како и дополнителни 100 евра зголемување за останатите работници. Од таму најавуваат протест и генерален штрајк доколку не се постигне договор, со што синдикалниот притисок врз институциите дополнително се зголемува.
Дел од бизнис-заедницата, пак, предупредува дека ваквото зголемување би било издржливо само доколку паралелно се намалат или укинат одредени социјални придонеси. Во спротивно, според нив, товарот врз компаниите би бил преголем, особено за малите и средните претпријатија.
Паралелно со расправата за минималната плата, во парламентот по скратена постапка се најдоа и други законски решенија, меѓу кои и предлогот за продолжување на рокот за легализација на дивоградбите. Опозицијата ова го користи како аргумент дека кога постои интерес, процедурите можат да бидат забрзани, додека кај минималната плата, велат, се инсистира на дополнителни филтри и одложувања.
Суштинската дилема останува: дали Владата ќе ја претвори расправата во конкретна одлука во Собранието, или прашањето ќе продолжи да се разгледува во советодавни тела додека расте притисокот од синдикатите и неизвесноста кај работниците.
Одговорот на тоа прашање нема да ја одреди само висината на минималната плата, туку и пораката што институциите ја испраќаат во време на инфлација и зголемени трошоци за живот – дали социјалниот стандард е приоритет или предмет на долги преговори.
