За време на изградбата на катедралата Нотр Дам за прв пат се користеа метални држачи
Археолошката студија по пожарот во катедралата Нотр Дам во Париз покажа дека за прв пат во нејзината изградба биле користени метални држачи, пренесоа АФП и БТА.
Тајните на изградбата на катедралата почнаа да се појавуваат по нејзиното речиси целосно уривање и колосалниот проект за реставрација кој сè уште е во тек.
Изградбата на „Нотр Дам“ започнала во 1160 година и завршила речиси еден век подоцна.
Научниците потсетуваат дека тоа била највисоката зграда изградена во тоа време, со свод кој достигнувал 32 метри.
„На крајот на краиштата, сè уште не знаеме точно како се однесува и како неговите градители се осмелиле и успеале да изградат толку тенки ѕидови на таква височина“, изјави за AFP археологот Максим Л’Херитие од Универзитетот Париз-8, кој ја водел студијата.
Во отсуство на документација, која е „навистина многу оскудна (…), има само споменик што може да зборува“, продолжува тој.
Така, уништувањето од пожарот на 15 април 2019 година ги откри железните загради и нивната важност за структурата на катедралата. Некои од нив се појавуваат на почетокот на огнот, а други – кога каменот ќе подлегне на топлината на пламенот. После тоа, реставраторските работи даваат неочекувана можност специјалистите подобро да го проучат споменикот.
Во катедралата веројатно има повеќе од 1.000 загради со различни големини, од 25 см до 50 см, со тежина до неколку килограми. Тие ги поврзуваат камењата од ѕидовите на наосот, столбовите, ѕидовите на галериите или елементите на корнизот.
„Ова е прва навистина масовна употреба на железо во готска катедрала и на многу специфични места“, вели археологот, кој е специјалист за средновековна историја.
Употребата на загради е позната уште од антиката – и во Колосеумот во Рим и во грчките храмови. Но, тие се користеле за држење на големите камени блокови од долните катови пред да бидат изградени горните катови.
Во Нотр Дам, „се користи многу подинамичен архитектонски концепт, каде што се претпоставува дека ѕидањето може да се движи и дека силите можат да се вршат во одредени насоки“, вели L’Heritier.
Првите градители на катедралата користеле загради од почетокот кога ги граделе галериите во раните 1260-ти. Оваа техничка иновација беше усвоена од нивните наследници при изградбата на горните делови на ѕидовите.
Употребата на загради како во Нотр Дам подоцна била прифатена при изградбата на катедралите Соасон (Северна Франција), а потоа и Шартр и Бурж (Северна и Централна Франција).
Оттогаш, сепак, никој не обрнува внимание на нивната улога. Архитектот Виолет-Ле-Дук, кој ја обновил Нотр Дам во 19 век, забележал употреба на загради во корнизите. Специјалистите ги гледаат во галериите, но не знаат како да го објаснат нивното присуство поради немањето време да ги прегледаат. Максим Л’Херитие го дава примерот на голем американски уметнички критичар кој „не знае што да мисли“.
Реставрацијата на катедралата дава нови можности за нејзино истражување, бидејќи на неа работат околу 200 научници.
Тимот, предводен од археологот, детално го анализираше составот на железото во заградите. И со испитување на нечистотиите, научниците успеаја да утврдат дека доаѓа од најмалку шест различни места.
Специјалисти се обидуваат да го утврдат неговото потекло за подобро да го разберат пазарот на овој материјал во средниот век, како и каменоломите од кои потекнуваат камењата. Истото го прават и оние кои земаат примероци од шумите за да ги бараат хемиските елементи кои се наоѓаат во јагленисано дрво.
