СПИСОК НА ХРАНА СО КОЈА НАЈМНОГУ НЕ МАМАТ ПРОИЗВОДИТЕЛИТЕ ВО СУПЕРМАРКЕТИТЕ: Она што го купувате е веројатно лажно, од пармезан до тартуфи и ванила
Она што се продава во продавниците како масло од тартуфи, генерално, нема многу врска со овие видови печурки. Згора на тоа, таквите масла често се прават во лаборатории, а ова не е единствениот вид на храна што се лажира.
Кога станува збор за вкусовите кои ја дефинираат светската кујна, не е сè како што изгледа. Од ванила во вашиот омилен десерт до Васаби на суши – вистинските состојки често се премногу ретки или премногу скапи за да ја задоволат глобалната побарувачка. Затоа компаниите смислија начин да заработат пари нудејќи поевтини алтернативи за храна додека сте убедени дека ја купувате вистинската работа.
Business Insider наведе 11 видови храна и прехранбени производи кои најмногу се фалсификуваат на светскиот пазар.
Тартуфи
Она што се продава во продавниците како масло од тартуфи, генерално, нема многу врска со овие видови печурки. Покрај тоа, таквите масла често се прават во лаборатории. Вистинските тартуфи се ретки и многу скапи, па не е чудно што често се мета на плагијатори.
Маслото од тартуфи обично е мешавина од сончогледово и маслиново масло кое е ароматизирано со синтетичко соединение добиено од нафта наречено 2,4 дитиапентан. Единствениот начин да бидете сигурни дека јадете тартуфи е да видите некој како ја ренда ароматичната грутка право на вашата чинија.
Јаворов сируп
Дури половина од јаворов сируп на светскиот пазар е лажен. Да се направи вистински јаворов сируп не е лесно – потребни се околу 45 литри јаворов сок за да се добие еден литар сируп. Она што изгледа како јаворов сируп, но се продава како сируп за палачинки, всушност е мешавина од сируп од пченка, карамела и ароми.
Вистинскиот јаворов сируп може да се препознае по неговата боја и текстура – има потенка конзистентност и поматен изглед од вештачките мешавини. Прочитајте ја и декларацијата – вистинскиот јаворов сируп најмногу доаѓа од Канада.
Васаби
Повеќето Васаби што се продаваат надвор од Јапонија се лажни – обично мешавина од рен, пченкарен скроб и засладувач. Реалното Васаби е 30 пати поскапо од она што се продава во супермаркетите и специјализираните продавници. Не е толку жешко како што мислите. Ако грлото ви гори од пикантност, поверојатно е дека јадете производ од базинрен.
Васаби е многу редок во Јапонија, а расте во близина на планински извори. Ова коренско растение сака благи температури, сенка и чакал, кои се услови кои тешко се копираат во другите делови на светот.
Пармезан
За сирењето да биде пармезан, мора да потекнува од Парма во Италија, односно од регионот Емилија Ромања. Само 300 млекарници во областа се сертифицирани да произведуваат автентично Parmigiano-Reggiano. Во млекото се додаваат посебни бактерии кои му даваат препознатлив вкус на сирењето и тоа мора да се одлежи најмалку една година.
Тркалата на автентичниот пармезан се означени со печат Denominazione di Origine Protetta, кој гарантира дека сирењето дошло од вистинското место. Во поново време, некои производители почнаа да вметнуваат микрочипови за јадење за да ги заштитат своите производи од фалсификување.
Ванила
Ванилата е сеприсутен зачин без кој е невозможно да се замислат слатки производи на светскиот пазар – од сладолед до разни индустриски бисквити, колачи и други десерти. Тоа е миризливо сушено овошје на јадлива орхидеја одгледувано во тропски региони, кое се карактеризира со тенка мешунка со темно кафеава боја.
За да се одгледува,
собира и обработува, не се користат хемикалии или специјални уреди – само со рака. Токму затоа е многу скап – само еден процент од производите на светскиот пазар се направени со автентична ванила. Остатокот содржи синтетичка замена за ванила – ванилин – која е создадена за да се намали цената на производот.
Кавијар
Кавијарот се прави од солени јајца од риба или икра од есетра од белуга. Станува збор за многу редок, нежен и скап производ кој може да достигне цена од 20 илјади евра за килограм, поради што е честа мета на плагијатори. Наместо јајца од риба белуга, тие често користат икра со послаб квалитет. Само најискусните познавачи ја знаат разликата помеѓу вистински производ и лажен.
Med
Третина од медот на светскиот пазар е лажен. Потребата за оваа храна е многу поголема од она што пчелите можат да го произведат, па затоа е мета на плагијаторите.
За да се зголеми волуменот, вистинскиот мед често се меша со сируп од пченка, ориз и шеќер од трска и слични производи. На овој начин се уништуваат хранливите и здравствените квалитети на вистинскиот мед и тој се претвора во евтин шеќер. Ако сакате да јадете вистински мед, купете го од проверени извори и од локални производители.
Екстра девственото маслиново масло
Екстра девственото маслиново масло е цел на измами со храна уште од времето на антички Рим. Криминалците продаваа инфериорно маслиново масло или мешавини од масло под етикетата на екстра девственото маслиново масло, и тоа продолжува до ден-денес.
Вагју говедско месо
Вагју е збор за јапонски говеда и се однесува на четири раси: Куроге, Акаге, Мукаку и Нихон Танкаку. Во Јапонија постојат строги прописи кои го регулираат одгледувањето и преработката на овие животни, се со цел да се постигне месо со исклучителна мекост и вкусност. Се извезуваат само мали количини.
Во други земји, прописите не се толку ригорозни. Во САД, на пример, wagyu може да се вкрсти со други поевтини видови на говеда, па тие продаваат месо под етикетата wagyu иако тоа е мешавина од два или повеќе различни видови.
Шафран
Шафранот е најскапиот зачин во светот, кој се добива од конецот на неговиот цвет. На земјоделците им требаат две години за одгледување цвеќе и берба, а сечењето и сортирањето се врши рачно. За да се добие еден килограм шафран потребни се околу 150.000 цветови, па не е чудно што овој зачин доаѓа со вртоглава цена, ниту пак често се обидуваат да го плагијат. Измамниците се обидуваат да го имитираат производот со црвено обоено сено, коњски влакна, кокосови нишки и корени од разни растенија.
Кафе
Дури и кафето што се пие на светскиот пазар не се прави секогаш од 100 проценти кафе. Меленото кафе се меша со сецкани желади, јачмен и пченица. Во минатото, тие беа познати по тоа што го мешаа со било што кафеаво – од пилевина до изгорена пченка, сè за да го зголемат обемот на производ кој инаку може да биде прилично скап.
