Промените што се случуваат на небото се спектакуларни, а многу од нив не ни забележавме
Мали групи на астрономи, ентузијасти, со години патуваат низ светот во потрага по ретко затемнување на Сонцето. Тие отидоа на крстарења среде океанот, полетаа кон затемнувањето, дури отпатуваа и до Антарктикот.
Во август 2017 година, милиони ширум САД видоа целосно затемнување на Сонцето видливо од Орегон до Јужна Каролина на другиот брег, додека остатокот од континенталниот дел на САД забележа делумно затемнување.
Интересот за астрономските феномени предизвикани од тоа затемнување најверојатно ќе се врати наскоро, бидејќи две затемнувања потоа ќе бидат видливи во САД – едното на 14 октомври оваа година, а другото на 8 април 2024 година. Сепак, астротуризмот – патување во националните паркови, опсерватории или други природни локации каде што небото е темно, пишува вселенскиот истражувач Вахе Перомјан за CNN.
Една неодамнешна студија покажа дека една третина од светската популација повеќе не може да го види Млечниот пат поради светлосното загадување. Затоа многу луѓе мораат да патуваат за да видат метеорски дожд или други вообичаени астрономски феномени, пренесува N1 Загреб.
Настани кои не се пропуштаат
Постојат два вида затемнувања. Затемнување на Месечината се случува кога полната месечина минува низ сенката на Земјата. Затемнувањето на Сонцето се случува кога младата месечина накратко го блокира Сонцето.
Исто така, постојат три типа на затемнување на Сонцето. За време на целосно затемнување, Месечината целосно го покрива Сонцето, а тоа може да трае и до седум минути. За време на целосно затемнување, надворешната атмосфера на Сонцето може да се види зад сенката на Месечината.
Орбитата на Месечината околу Земјата е елипсовидна, така што Месечината на најоддалечената точка од Земјата може да изгледа 15 проценти помала. Прстенестото затемнување на Сонцето се случува кога Месечината не го покрива целосно Сонцето, оставајќи прстен од сончева светлина околу него.
Се случува делумно затемнување, како што сугерира името, кога Месечината само делумно го покрива Сонцето.
Метеорските дождови се многу почести астрономски феномени отколку затемнувањата и се видливи од која било темна локација на Земјата. Метеорските дождови се случуваат кога Земјата, во својата орбита околу Сонцето, поминува низ прашина оставена од комета. Земјата „крева“ прашина како автомобил да „крева“ инсекти на автопат.
