ПОЧНА НАЈТЕШКИОТ ДЕЛ ОД СЛУЧАЈОТ „РИБНИКАР“: Потресни сведоштва на родителите на убиените деца во судницата, солзите беа составен дел на семејствата

Родителите на децата убиени во пукотницата во основното училиште „Владислав Рибникар“ сведочат на судењето на родителите на момчето-убиец во приватна тужба поднесена од 27 членови на семејствата на убиените. Првиот кој сведочеше и раскажа низ што минува од загубата на детето е Иван Божовиќ, таткото на Ана Божовиќ, која беше дежурна на кобниот 3 мај, а беше застрелана од Коста во училишната сала. За време на неговото сведочење сите во судницата постојано плачеа.

На судењето на родителите на момчето убиец вчера дојдоа семејствата Божовиќ, Чикиќ, Мартиновиќ, Аќимовиќ, Кобиљски, Анѓелковиќ.

Последна средба со ќерка ми

Прв пред судницата се појави Иван Божовиќ, таткото на Ана Божовиќ, кому претседателот на советот му порача да каже како се чувствува, како се случил настанот, како се чувствувале цело време, како се чувствувале потоа, како почувствувале кога дознале за смртта и дали го познаваат семејството Кецмановиќ.

– Трети мај започна како и секој училиштен ден.Ана се спреми за на училиште, облече здолниште, имаше сликање за алманахот, што и беше многу важно. Ја бакнав и таа отиде на училиште. Морав да го земам кучето тој ден, бидејќи претходната вечер се вративме од Солун. Отидов да го земам кучето видов пропуштен повик од Ана во 8:33. Набрзо и се јавив и таа ми кажа дека таа и Бојана се на смена и дека сака да нарача храна. Добро и реков, да одам да го земам кучето, па ќе ги земам парите и ќе и ги однесам за да нарачаат таа и Бојана – вели Божовиќ.

Според неговите зборови, набргу потоа му се јавила Нина, неговата сопруга и рекла дека нешто се случило во училиштето.

-Ми рече да одам брзо да видам што се случило и дека имало некакво пукање. Го исклучив телефонот, не разбрав баш што се случи и почнав да возам малку поагресивно, не можев да верувам дека има пукање во училиште. Знаев каде седи Ана и дека ако тоа се случило на училиште, сигурно се случило до неа. Меѓутоа, кога стигнав таму, полицаецот ми забрани да поминувам низ улицата. Ја оставив колата и истрчав до влезот каде што седеше Ана. Сепак, можевме да стигнеме само до оградата – се присетува таткото на убиеното девојче на кобниот 3 мај.

„Не знам каде е Ана“

Како што додава, таму ја сретнал професорката по географија која ја прашал дали ја видела Ана, меѓутоа добил инструкции само да се одалечи од местото, бидејќи не се знае точно што се случило.

– Бев полуден, знаеш дека твоето дете е таму, на само неколку метри од тебе а не можеш да влезеш. ти ѕвонат телефони, луѓе прашуваат што се случило јас велам „Не знам каде е Ана!“. Жената отиде до другиот влез и рече дека многу деца од класот на Ана заминале, ѝ се јавив на Ана и на класната раководителка, но никој не ми одговори. Потоа добиваме информации дека децата во Тиршова. Одиме таму, и владее хаос. Сите бараме деца. Потоа ми кажаа дека се примени неколку момчиња и едно девојче. Не го знаеја нејзиното име и прашав што носи. Ми кажаа фармерки и црвен дуксер. Тоа не беше Ана. Потоа отидовме во Клиничкиот центар каде не сместија во соба, но и таму ја немаше – вели Иван Божовиќ.

За сето тоа време, како што вели, постојано ѕвонеле телефоните на неговиот и на сопругата, а секој пат мислеле дека тоа е Ана.

– Можеби го изгубила телефонот и се јавува од друг број. Сакавме да веруваме и знаевме дека тоа не е таа. Решивме да се вратиме на училиште. Ми пријде една новинарка и ми покажа порака дека оние што не знаат каде им се децата или не ги контактирале да одат во МУП – вели Иван Божовиќ.

Моментот кога таткото бил информиран дека неговата ќерка е убиена

Како што вели, клучевите му ги дал на својот брат, а тој почнал да трча кон полицијата.

– Во ниту еден момент не застанав. Однапред ја запознав мајката на Бојана бидејќи работи во МУП и тогаш сфатив што се случува. Кога излезе видов дека не и е добро и само влетав и реков: „Само кажи ми“: Ми рекоа дека е Ана…веќе не се ни сеќавам што ми кажаа, само праша дали сакам нешто за смирување. Реков дајте ми за жена ми– рече тој на судењето.

Потоа додаде:

„Излегов од станицата, стоев пред неа и не знаев како да и кажам на Нина, ѝ се јавив и и реков: „Нашата Ана ја нема“. Го гушнав брат ми и се гушкавме и плачевме. Нина не веруваше, сакаше да влезе внатре и јас реков дека сум таму.Стоевме пред станица и светот ми се распаѓаше.Мислиш како да си одиш дома првата мисла е дека сакаш да си го видиш дететео“.

Таткото на убиеното девојче изјави дека потоа отишле кај родителите на неговата сопруга.

– Мислам дека и самите сфатија што се случи. Тогаш се загрижив како да им кажам на моите родители кои заминуваат за Белград, сфатив дека е подобро да слушнат од мене и да застанат каде што ќе најдат место. Тогаш им кажав дека нашата Ана ја нема, од другата страна на телефонот слушнав врескање и плачење. Им реков да го продолжат патот кога ќе имаат сила – изјави таткото на Ана Божовиќ.

Тужба поднеле 27 членови на семејството

Ова рочиште се однесува на граѓанската постапка што уследи по пријавата на 27-те членови на семејството убиени во ОУ „Владислав Рибникар“, кои поднеле тужба против момчето убиец, неговиот татко Владимир Кечмановиќ, неговата мајка Миљана Кечмановиќ и училиштето.

Тужбата за која вчера се одржа рочиштето е поднесена за надомест на нематеријална штета за претрпена душевна болка поради смрт на блиско лице, како и за претрпениот страв. Исто така, со оваа тужба се бара и паричен ануитет, односно идна исплата на одредена сума пари од денот на пресудата до издржување на условите за истата – на име идна нематеријална штета за претрпена душевна болка поради смрт на блиско лице.

На претходното рочиште, кое беше подготвително, адвокатите презентираа докази за кои сметаат дека ќе бидат клучни во постапката.