ПЛАТИЛЕ И ПО 7.000 ЕВРА ЗА ДА ДОЈДАТ ВО ХРВАТСКА – кога ќе го отплатат долгот, им помагаат на семејствата. Ова се нивните приказни
Во Хрватска има се повеќе странски работници, не само од соседните земји, туку и од се подалечните земји како Индија, Непал, Филипините… Не се работи само за сезонски работници во туризмот, туку се почесто за оние кои се вработени на целогодишни работни места.
Приказните за странските работници се секогаш горчливи и слатки. Тие патуваат илјадници километри и инвестираат илјадници евра за да работат овде. Сместување во преполни соби, без приватност, понекогаш две работни места, ретки патувања дома, разговори од далеку и многу фотографии кои не можат да ја заменат прегратката.
Некои планираат да останат подолго, други чекаат подобро платена работа на друго место или време да се вратат.
Агенциите во матичните земји за работа во Европа наплаќаат суми кои и за Хрватска не се мали. Поминуваат многу месеци пред да се вратат заемите неопходни за пристигнување.
– Кога дојдов во Хрватска од Индија, платив 6.000 евра за работна дозвола. Значи имам кредит. Сега и праќам пари на мајка ми. Тие ќе ги вратат заемите, изјави Индиецот Сандип Д’соуза за ХРТ.
Уште поголем заем подигнал Нирој Покрел од Непал, кој од минатата година е во Хрватска и работи во градежна компанија во Самобор со уште 10 сонародници.
– Кога дојдов во 2022 година, куната сè уште важеше. Значи, треба да платам околу 50.000 куни. Позајмив околу 7.000 евра во евра, ја платив агенцијата и дојдов овде, открива Нирој.
Кога Назрин Тимапур првпат дошла пред шест години, за да плати 2.500 евра на индиската агенција, таа презела драстични мерки. Самохрана мајка со три деца, без приходи, го заложила своето злато.
– Го депонирав златото во банка. Зедов кредит од банката и тие пари му ги дадов на агентот, а откако дојдов овде, 6 месеци секој месец испраќав пари во банка и го покривав долгот, вели Назрин.
Секој месец испраќа многу пари дома бидејќи таму има две деца, чие образование го плаќа.
-Јас секој месец им ја испраќам платата, а овде ја трошиме платата на ќерка ми, открива таа.
Парите за семејството се пари за иднината. Не размислува за себе, особено сега кога ќерката е со неа и работат заедно. Таа поради гужвите го напуштила сместувањето што го платило земјоделското претпријатие, а живее многу скромно во приватна куќа. Со една плата треба да го плати станот и храната.
– И храна, да. Да, и купувањето, можеби 100 или 200 евра ќе ни остане. Тоа ни е доволно затоа што сме заедно, две, јас и ќерка ми. Таа не јаде многу. Тоа е живот. Мора да издржиме, рече скромната Назрин.
За да ги задоволи потребите на пазарот на труд, Хрватска мора да привлече 200.000 странски работници
На Назрин повеќе и недостасуваат децата. Работела во Хрватска, потоа заминала во Кувајт и била дадилка, па се вратила во Хрватска. Физичка работа во компанија за производство на домати, станување во 4 и пол не е важно, вели, се е за моето семејство.
– Имам најниско образование. Сакам тие да растат повеќе од мене и да се залагаат за себе. Тие не треба да зависат од ниту еден човек и не мора да зависат од никого, а ако се венчаат не мора да зависат од својот сопруг, ги набројува Назрин нејзините желби.
Нејзината ќерка Мускан Тимапур не ја гледа Хрватска само како место за заработка, за неа Хрватска е многу повеќе.
– Во Индија имаме премногу ограничувања и правила бидејќи жените не можат да излезат надвор, девојчињата не можат да разговараат со момчињата и не можат да направат ништо сами. Во Хрватска имам слобода и можам се, да разговарам со некои момчиња или да одам некаде, да уживам, како пријател, да разговарам, да одам каде било. Слобода е кога можам да го поминувам времето како што сакам, посочува Мускан за ХРТ.
Слободата е нешто за што не размислуваме, затоа што ја имаме. За Мускан таа е откритие, нов универзум, затоа што доаѓа од различна култура. Таа се грижи за својата мајка која веќе 10 години работи и живее далеку од семејството и финансира се. На 21 година, Мускан има план.
– Да Добро сум. ќе живеам овде. Можам да ја донесам и сестра ми и таа да учи овде. Дека и двете живееме овде. После тоа можам да му се јавам на брат ми и тој да учи или да работи нешто овде. Тие можат да направат сè. Ништо не учев. Но, тие учат. Тие мора да бидат нешто во животот. И сето тоа затоа што мораме да ја спречиме мама да продолжи да работи. Можеби сега треба да се одмори. Ќе работиме за неа, изјави Мускан.
