„НИ ПАЃА ШЕЌЕРОТ“: На светот му остануваат уште 68 дена со залихи, рипнаа цената на шеќерот
Временските обрасци на Ел Нињо ги туркаат глобалните залихи на шеќер на најниско ниво во последните 14 години, предизвикувајќи стоката да се тргува по највисоката цена во последните 12 години.
„Главно поради пониските глобални залихи откако невообичаено суво време ги оштети жетвите во Индија и Тајланд, вториот и третиот по големина извозник на шеќер во светот“, пренесува Euronews.
Бразил е најголемиот извозник на шеќер, но неговата жетва ќе помогне да се пополнат празнините подоцна следната година. Дотогаш, земјите зависни од увоз, како и повеќето од оние во субсахарска Африка, остануваат ранливи.
Што значи дека ова е само најновиот удар за земјите во развој, кои веќе се соочуваат со недостиг на основни производи, како што се забраните за трговија со ориз и храна, кои придонесоа за инфлација на храната.
Последна сламка за пекарите
За десетици нигериски пекари, кои се бореле да преживеат додека ги трпат повисоките трошоци за гориво и брашно, цените на шеќерот во стратосферата се покажаа како последната капка и тие засекогаш се затворија.
Шеќерот е потребен за да се направи леб, кој е основна храна за 210 милиони жители на Нигерија.
Оваа земја купува 98 отсто од својот суров шеќер од други земји. Во 2021 година, таа го забрани увозот на рафиниран шеќер што беше во спротивност со планот за зајакнување на домашната преработка на шеќер и најави проект од 67 милиони евра за проширување на инфраструктурата за шеќер. Но, тоа се долгорочни стратегии. Трговците од Абуџа како Аба Усман сега се соочуваат со проблеми.
Истата вреќа шеќер од 50 килограми, која Усман ја купи пред една недела за 60 евра, сега чини 74 евра. Како што растат цените, неговите клиенти се сè помалку и помалку.
Светот има помалку од 68 дена шеќер во своите резерви
Светот сега има помалку од 68 дена шеќер во резерви, во споредба со 106 дена кога кризата првпат започна во 2020 година, според USDA.
Во некои земји, увозот на поскап шеќер ги троши девизните резерви, како што се долари и евра, кои исто така се потребни за плаќање нафта и други клучни производи, вели Ел Мамун Амрук, економист во ФАО.
