Ковачевски: Албанскиот јазик не е мој мајчин јазик, а сепак, одлично се разбираме бидејќи тоа е мојот братски јазик
Претседателот на Владата на Република Северна Македонија, Димитар Ковачевски денеска, присуствуваше и се обрати на Свечената академија по повод 115-годишнината од стандардизацијата на албанската азбука.
Во продолжение ја пренесуваме интегралната изјава на премиерот Димитар Ковачевски:
„Денес е голем ден за нашите сограѓани Албанци и голем ден за нашата заедничка историја.
Особена чест и задоволство за мене претставува да се обратам на денешната Свечена академија по повод одбележувањето на 115-годишнината од стандардизацијата на албанската азбука.
На овој ден, во 1908 година во градот на конзулите, Битола, се одржа познатиот Битолски конгрес, на кој се поставија темелите на албанската писменост.
На Конгресот на кој учествуваа голем број истакнати припадници на албанскиот народ од целиот свет, се заокружи процесот на создавање на единствено, стандардизирано албанско писмо на кое денес се пишува и твори.
Единствената жена на конгресот, Парашќеви Ќиријази подоцна во 1909 година ќе напише и буквар на албанската азбука.
Со завршувањето на Битолскиот конгрес, започнува користењето на стандардизираната албанска азбука, а започнува со работа и првата печатница која ќе ги печати првите дела со албанска азбука, меѓу кои буквари, читанки и неделници.
Со унифицирањето и стандардизацијата на албанската азбука, се отвори патот албанското писмо да стане дел и од богата ризница на светското културно наследство.
Јазикот и културата на еден народ се негов идентитет, негов белег и претставуваат негов код.
Овде, на ова тло, со векови се негувале и се негуваат разни јазици, вери и култури. Луѓето зборувале различно, но се разбирале бидејќи ги поврзувале толеранцијата, почитта, љубовта кон другиот. Сме опстоиле токму поради заедништвото. Затоа, дозволете ми да кажам дека сè додека се почитуваме, ќе се разбираме.
Една од најважните препознатливи карактеристики на Република Северна Македонија е нејзиниот мултиетнички и мултиконфесионален карактер, што нè прави единствени.
Иако не зборуваме сите на ист јазик, нашата историја, нашите корени се испреплетени и взаемно поврзани. Сите сме различни, но во исто време исти кои делиме исти предизвици.
А исти сме во определбата да градиме едно општество за сите, една држава за сите каде слободно ќе се твори, пишува, живее, секој на својот мајчин јазик, но со должна почит кон другиот до него.
Продолжуваме да градиме држава каде мајчиниот јазик се негува во училиштата, општините, болниците. Создаваме простор за уште поголемо зацврстување и валоризација на етничките вредности, даваме простор на соживотот, а не на предрасудите.
