ДЕТЕНЦЕ ОД СРБИЈА ОСТАНУВА НЕДВИЖНО ПО ПРЕЛЕЖАНИ МОРБИЛИ: По долги испитувања вирусот е пронајден во мозокот, таму останал
Немања, како што вели неговата мајка, Анастасија Љутиќ за Курир.рс, при
рутинска интервенција во болница добил мали сипаници, морбили. Имено, на истиот кат од болницата
имало девојче заразено од морбили, а информација дека има сипаница ја добиле
дури кога се појавиле симптомите на болеста.
Немања ја
прележал сипаницата и се било во ред до неговата трета година.
– Еден месец по поаѓањето во градинка почнаа оние класични и
типични настинки кога децата тргнуваат на училиште. Немања почна да добива
чести воспаленија, да се разболува, а тој пад на имунитетот во тој момент ги
предизвика повисоките температури што ги имаше тогаш. После тоа Немања почна да
губи рамнотежа. Се започна со центарот за рамнотежа. Поминаа денови, не можеше повеќе да оди,
се ширеше се повеќе, прогресивно беше, не можеше да седи. По губењето на
моторните функции, за само неколку недели, Немања исто така ја изгубил свеста.
Тој повеќе не одговараше, не препознаваше, не следеше со очите, имаше и грчеви на рацете и нозете, кои се
присутни и денес.
Родителите на Немања веднаш отишле кај приватен невролог кој
не му придавал никаква важност и рекле да се вратат за еден месец доколку
состојбата не се подобри.
– Нешто не ни даде мир и воопшто не беше логично да чекаме
толку долго. Веднаш отидовме на детска неврологија и не оставија таму на
преглед. Сепак, тој оддел се затвори по два или три дена поради Ковид и ни беше
кажано да се вратиме за две недели кога сè ќе се врати во нормала. Сепак, не
можевме да чекаме толку долго. Веднаш по враќањето од таа болница, Немања
забрзано почна уште повеќе да ги губи функциите.
Следните три месеци ги поминале во Институтот за мајки и
деца каде детето во суштина ги изгубило сите функции. Тогаш се правеа детални
анализи за различни вируси, бактерии, тумори, имунолошки, генетски и
метаболички заболувања. Сите резултати беа негативни. И тоа откритие што ни
беше најважно, тоа се антитела. Му ја извадија итечност од ‘рбетот и ја испратија на инфективната клиника на
контрола за да потврдат дека вирусот на морбили е потврден кај Немања, дека е пронајден во мозокот, дека
вирусот всушност бил присутен во моментот кога се заразил со сипаници и најверојатно ја пробил мозочната бариера и таму застанал.
Тоа што му се случи има свое име, има своја дијагноза, тоа е
субакутен склерозирачки паренцефалитис. Тоа е невродегенеративно и прогресивно
заболување кое го зафаќа целиот мозок. Во спротивно, се јавува како резултат на
сипаници и може да се појави години откако сипаниците поминале. За оваа болест
дознавме кога ги добивме тие наоди од инфективната клиника, кога сè се совпадна
со неговите други симптоми и магнетот за глава, кога лекарите конечно ни ја
дадоа таа дијагноза.
Малиот Немања по излегувањето од болница веднаш почнал со
физикална терапија.
-Почнавме да истражуваме каде можеме да одиме, каде ќе има
некакво решение за неговата состојба. Документите и нивните анализи ги
испративме до лекарите ширум светот. Уште една година се лекувавме во Србија,
Немања одеше секој ден, и до ден денес оди активно, три години постојано оди на
физикална терапија. Покрај тоа, имаме специјалист за дефектологија, логопед и
многу други третмани кои би можеле да помогнат во стимулирање на мозокот, што е
главен проблем за нас. И целта е да направиме што е можно повеќе.
Немања три години се лекува и во Турција. Одиме
на секои пет месеци на тој третман со матични клетки.
– Сега во овој момент ситуацијата е подобра, но има уште
многу терапија што треба да се направи, треба да помине уште многу време, треба
да се вложи уште многу работа.
Неговите грчеви кои му предизвикуваат толку многу болки се држат под контрола,
нема деформитети и нема поголеми проблеми. Подобро е отколку тогаш, но сепак не
е доволно и треба многу да се направи за неговата болест.
Семејството бара
помош од солидарните граѓани на Србија.
