Дали знаете дека во Скопје имало и нудистички плажи?
Првата вистинска нудистичка плажа во Скопје постоела уште пред војната, во 1932 година.
Таа година било основано првото нудистичко друштво во градот. Уште поинтересно е што во ова скопско нудистичко друштво членувале исклучиво – жени! И тоа од угледни граѓански семејства. Друштвото имало и своја претседателка. Тоа била познатата скопјанка госпоѓа Ташана, со прекар Шана. Според пишаните извори и сеќавањата, членовите на оваа нудистичка група со пајтони оделе до Катлановска Бања и таму уживале на дивите плажи на реката Пчиња. Тоа била првата нудистичка плажа. Но тие ги користеле и пустите плажи на реките Вардар и Треска. Избирале специјални места каде што не можеле да бидат видени.
Во записите понатаму се вели: “Нема податоци за постоење на друштво на нудисти мажи, освен поединечни случаи на неколкумина руски емигранти”.
Руска плажа, како го добила името, воедно и можда првиот нудист
Според кажувањата и малиот број записи, рускиот емигрант Иван, белогардеец, прв се капел на ова место покрај Вардар и според него таа е наречена Руска плажа. И не само тоа. Местото не само што било исклучително погодно за плажа туку диво и осамено.
На тој начин, Иван бил своевиден Робинзон Крусо на Вардар. Во природата на човекот е да се капе гол на вакви пусти и диви места, што, најверојатно, го правел и рускиот емигрант. Тој, најверојатно, е еден од првите нудисти кој не сакал да биде тоа, но околностите му оделе од рака да влезе во историјата на скопските плажи. Тука, на тоа место, скопскиот Робинзон имал и мала куќичка.
До неа оформил бавча од страната на паркот, а поседувал и пумпа за вода. Постепено започнал да одгледува живина и да чува свињи, бидејќи немало никој во близина. Имало дебели сенки во изобилство, реката била мирна и, како што подоцна забележале хроничарите, плажата станала омилено место за младите од Дебар маало, Буњаковец и Железничката Колонија. До неа доаѓале пеш или со велосипеди преку насипот.
Но, постои и еден друг запис, првите нудисти во триесетите години
Во триесеттите години во Скопје се случил еден скандал, кој индиректно бил поврзан со нудистите, а за кој зборувал целиот град. Поточно, скандалот се случил на плажата во Ханриево, денешното Ѓорче Петров. Плажата во Ѓорче Петров се наоѓала во близината на Арифбеговиот јаз, и оттаму, низводно, започнувале другите познати плажи. Местото било многу посетено од капачи, доаѓале млади дами и момчиња со своите друштва, но и цели семејства со децата. Што, всушност, се случило на плажата?
Еден млад човек, пред очите на сите присутни, се соблекол гол, и во познатиот нудистички стил, се капел и се сончал како да е сосема сам! Присутните биле вџашени од глетката. Особено, што младиот човек не бил кој било, туку лекар по професија. Него го придружувал еден пријател, кој исто така учествувал во нудистичката сеанса. Двајцата, угол голи, се капеле во Вардар, а потоа се сончале на плажата, заедно со другите изненадени капачи.
Што пишувале тогашните весници за случкава?
Младиот лекар-интелектуалец, веројатно сето тоа го смислил за да искаже некој свој интимен револт. Можеби се замислувал во улогата на „гол филозоф“, но таа негова филозофија не поминала толку лесно.
Сето тоа се сметало за повреда на јавниот морал, започнале озборувањата, а ниту печатот не можел едноставно да помине преку тој скандал. Се појавиле написи во кои се велело дека капењето и сончањето во костимот на Адам, сепак е премногу: „Покрај сите непријатности, кои илјадници капачи на Вардар ги имаат секојдневно, се јави за нив уште една нова непријатност, една нова напаст во Ханриево, (Ѓорче Петров) каде што секојдневно се капат голем број дами. Напаста се јави во личноста на еден млад лекар и неговиот пријател.
Тие, без оглед на присуството на дамите и на децата, се капат и се сончаат во костимот на Адам“. Значи, сосема голи. Критичарите на овој гест нашле допирни точки со нудизмот: „Ние знаеме дека во светот има поддржувачи на голотијата на т.н. нудисти, но, го знаеме и тоа дека сите тие имаат свои клубови со оградени терени каде што се капат и се сончаат, не вознемирувајќи ги противниците на оваа идеја“.
