Борете се со Путин како крвав шеф на толпа, а не како политичар
Јулија Навалнаја, вдовицата на Алексеј Навални, чија смрт беше објавена на 16 февруари, денеска одржа говор во пленарната сала на Европскиот парламент во Стразбур. Еве што рече таа:
Откако Путин првпат се обиде да го убие Алексеј, поминавме неколку месеци живеејќи на југот на Германија. Алексеј се опоравуваше од труење – тој буквално учеше повторно да оди и да пишува. Пешачевме многу, понекогаш одевме на кратки патувања. На едно од овие патувања отидовме во Стразбур со децата. Ова е еден од моите и омилените градови на Алексеј. Таму сме биле неколку пати заедно, а потоа, пред три години, решивме да ги покажеме.
Сега мојот сопруг е мртов. Се вратив во Стразбур, но повеќе не шетам околу него со моето семејство. Стојам овде и ви се обраќам вам и во лице до цела Европа.
Мислев дека за 12 дена по смртта на Алексеј ќе имам време да се подготвам за овој говор. Но, прво се мачевме една недела да го добиеме телото на Алексеј и да го организираме погребот. Потоа морав да ги изберам гробиштата и ковчегот. Погребот ќе биде утре и се уште не сум сигурен дали ќе биде мирно или пак полицијата ќе ги уапси оние кои дојдоа да се поздрават со Алексеј. (ед. забелешка – еден час пред говорот на Навалнаја, тимот на нејзиниот сопруг објави дека погребот ќе биде во петок, на 1 март, бидејќи властите на секој начин спречија да се совпадне со годишното обраќање на Путин пред двата дома на парламентот и раководството на земјата утре ).
Меѓутоа, сега стојам овде бидејќи вашите избирачи имаат важно прашање. Ме прашуваат тебе и мене. Прашањето е: „Како можеме да ви помогнеме во вашата борба?“.
Минатата сабота се навршија две години откако Путин започна целосна војна против Украина. Брутална и гнасна војна. Целиот свет дојде на помош на Украина. Но, поминаа две години и можете да почувствувате многу исцрпеност, многу крв, многу разочарување, а Путин не го преболел.
Се е употребено: оружје, пари, санкции… Ништо не функционира. И се случи најлошото: сите се навикнаа на војна. Овде-таму луѓето почнаа да велат: „Па, сепак ќе треба да се справиме со него“.
А потоа Путин го уби мојот сопруг Алексеј Навални. По негова наредба, Алексеј бил мачен три години: бил изгладнет до смрт во мала камена вреќа, отсечен дел по дел од надворешниот свет со одбиени посети, телефонски повици, па дури и писма. А потоа го убиле. И после тоа му се потсмеваат на телото и мајка му.
Гледам каков шок предизвика сето ова. Од една страна, атентатот пред сите на сите им покажа уште еднаш за што е способен Путин и дека не можете да преговарате со него. Но, од друга страна гледам и како сите се обесхрабрени. Многу луѓе чувствуваат дека Путин воопшто не може да биде поразен. И во овој очај сега ме прашуваат: „Како да ти помогнеме?“.
Се прашувам како Алексеј ќе одговори на ова прашање. Ќе се обидам да одговорам на тоа, но прво треба да ви кажам малку за тоа каков беше.
