„ПРОФИТОТ ШТО ГО ОСТВАРУВАТЕ ОД РЕАЛИТИ ШОУА, Е КАКО ДА ДИЛАТЕ ХЕРОИН“ – српски режисер до некои телевизии

Во серијата не мора да доминираат само луѓе од подземјето. Би рекол дека има многу поинтересни ликови во други професии. Кога го снимав филмот „Рани“, интервјуирав многу луѓе од подземјето. И тоа се прилично нејасни ликови, не многу интересни и интелигентни. За жал, тие добија важност што навистина не им припаѓа по нивната интересност, вели режисерот Срѓан Драгојевиќ за Нова.рс.

Откако за два дена во Србија се случија две трагедии во кои животот го загубија 17 лица, многумина „покажаа со прст“, освен реалните шоуа и популарната култура. Директорот Срѓан Драгојевиќ, кој е и клинички психолог по обука, со оглед на тоа што, покрај ФДУ, дипломирал и психологија на Филозофскиот факултет, се осврнува за овој сајт за тоа зошто популарната култура е лесно на мета секогаш кога нешто ќе тргне наопаку:

– Уште од кога постои популарната култура, а зборуваме, на пример, за почетокот на 19 век и романтизмот, романтичните поети се обвинуваат дека ги поттикнуваат младите на самоубиство. После тоа, во втората половина на 19 век, романот бил прогласен за непријател на општествениот мир, а во 20 век имале филм за кој се вели дека шири идеи за неморал и агресија. Потоа од шеесетите дојде рокенролот… Тоа е долг континуум на обвинување на уметноста и културата, а тоа е површно и премногу едноставно. Исто како што не сум убеден дека гејмерската култура денес поттикнува агресија. Доволно е да се погледнат двете земји кои ја имаат најраспространетата оваа култура – Јужна Кореја и Јапонија – кои имаат најмал број масовни убиства и самоубиства. Причините се секогаш многу посложени – забележува режисерот.

Срѓан Драгојевиќ, како што истакнува за нашата веб-страница, бил шокиран од фактот што Србија е трета во светот, по Америка и Јемен, по број на огнено оружје по жител:

– Тоа е загрижувачко. Со оглед на фактот дека секое општество има процент на психопати во популацијата, ми се чини дека едно од главните решенија е строго ограничување на поседувањето огнено оружје. Ме збуни и тоа што малолетник може да влезе на стрелиште. Ова е добра можност за промена на некои закони – апелира Драгојевиќ.

И додека рестриктивните закони се само едната страна на медалот, многу е покомплицирано, како што објаснува тој, да се воведе систем на давање позитивни примери на младите:

– Експертите велат дека во моментов таму се потребни 2.000 вработувања за психолози и социјални работници. Загрижувачки е што има толку недостиг од луѓе од овие професии – вели Драгојевиќ.

Сепак, директорот не е за ограничувања кога се во прашање медиумските содржини:

– Мислам дека реалните шоуа не треба да се забрануваат. Достапно е преку кабел по 22 часот во повеќето земји и го има насекаде во светот. Проблемот не е во реалното шоу на националната фреквенција, туку во распоредот, и бидејќи тие телевизии не го исполнуваат она што го потпишале кога ги добиле фреквенциите – немаат училишни програми, едукативни, детски, драмски програми, културни програми. Од тоа нема ни трага на националните фреквенции и тоа е многу важно. Реалното шоу е профитабилно, евтино е, немате сценаристи, режисери, актери. Јас разбирам дека некој посегнува по таква програма за да профитира, но ми се чини дека кој ќе добие национална фреквенција треба да има таква одговорност дека не мора да има 100 проценти добивка, туку 10 проценти профит. . Затоа што овој вид на профит од реалните шоуа е како дилање хероин или кокаин. Ниту еден чесен бизнис нема повеќе од 10 проценти профит. Не сум за цензура и тука не се покажа како ефикасна, па помислете на рокенрол или њу вејв. Беше глупаво – вели Драгојевиќ.

Се сеќава како редакциите на програмата Детско и образование порано беа многу силни, а денес такво нешто нема ниту на Јавниот сервис, а камоли на другите телевизии:

– Иако ретко гледам домашни серии, се чувствувам виновен што нема повеќе серии како „Утрото ќе промени се“. Тоа беше една од ретките домашни серии што ги гледав со големо внимание. Ми се чини дека би било препорачливо хероите на нашата серија да бидат некои компјутерски експерти, сликари, писатели, психолози. Тие не треба само да бидат подземни луѓе кои доминираат. Би рекол дека има многу поинтересни ликови во други професии. Кога го снимав филмот „Рани“, интервјуирав многу луѓе од подземјето. И тоа се прилично нејасни ликови, не многу интересни и интелигентни. За жал, тие добија важност што навистина не им припаѓа по интересност – вели на крајот Срѓан Драгојевиќ.

Нова.рс