Платата е речиси 2.000 евра, а работна сила нема ни за лек: Занаетот се учи, но нема кандидати
За многу стари занаети денес е речиси невозможно да се најде работник, но тоа зачести и кај дејностите кои активно се практикуваат. Една така позиција е работата во бурекџилница, која не е нималку лесна, но за оние кои сакаат да ја работата, плата надминува илјада евра месечно.
Недостигот на добри мајстори кои ќе изработат квалитетен бурек е присутен и во соседството. Па така во соседна Србија, платите на мајсторите достигнуваат и до 2.000 евра.
Иако регионот е препознатлив по бурекот, оваа професија изумира. Младите кои сакаат да го научат стариот занает има сè помалку, а на пазарот владее вистинско бунило за оние кои веќе го научиле. Бројот на пекари е толку намален што не е невообичаено повеќето од нив да работат во две или повеќе пекари.
Оние кои решаваат да го посветат својот живот на правење бурек најчесто го научиле занаетот од некој постар преку семејната традиција – вели во интервју за веб-страницата Послови инфостуд Марко Драгиќевиќ, потпретседател на Сојузот на белградските пекари и сопственик на пекарата.
Тој објасни дека правењето бурек воопшто не е едноставен занает и дека не може, како некои други, да се научи преку 240-часовен курс, туку бара многу повеќе време.
– О, какви курсеви. Сигурно не можеш така да научиш да правиш бурек. Потребни се најмалку шест месеци или една година за целосно да совладате се што ви треба. Потребно е да ги почувствувате корите под рака, да ги искинете во голем број пред да направите добар бурек – вели Драгиќевиќ.
Луѓето кои се занимаваат со овој бизнис тврдат дека ретко кој е заинтересиран за оваа професија, а особено нема млади луѓе кои се подготвени да се занимаваат со тоа. Праксата покажува дека во оваа индустрија има претежно повозрасни луѓе, а кога ќе се пензионираат или ќе престанат да работат, нивното место останува празно и нема кој да ги замени.
Тешкотијата на работничкиот занает не се огледа само во совладувањето на техниката на работа, туку и во исклучително физичкиот напор што го бара.
– Оние кои би сакале да работат само три до четири часа дневно, на крајот на месецот можат да земат околу 50.000-60.000 динари. Многу од нив работат на две места и тоа е добра заработка. Сепак, работата не е лесна. Напротив, толку е тешко што ретко кој чека пензија „на бурек“. Скоро сите го прават до 50 или 55 години, а потоа се префрлаат на полесни печива и лиснато тесто. Потребно е многу да стои во место, да се истегнуваат корите над главата, потребна е физичка сила и затоа нема многу жени кои се занимаваат со оваа работа, иако генерално се многу повешти во истегнување на корите – изјави Драгиќевиќ.
Тој истакнува дека заработката варира во зависност од тоа колку сте вешт, а платата се движи од 1.000 до дури 2.000 евра. Се зависи од тоа колку некој е подготвен да заглави и да работи секојдневно.
