
Миленикот не е играчка, туку учител по љубов: Лекција која секое дете мора да ја научи дома!
Вознемирувачкото видео кое денеска се појави на социјалните мрежи, на кое се гледа како дете грубо влече куче за уво и го удира, не е само изолиран инцидент, туку сериозен општествен аларм.
Снимката на која детето го прашува животното „Што е со тебе проблемот“, додека кучето ржи во самоодбрана, предизвика лавина од осуди од граѓаните и здруженијата за заштита на животните.
Но, зад гневот на јавноста се крие суштинското прашање: Како се гради односот на едно дете кон послабите од себе и каде потфрламе во воспитувањето?
Психолозите се децидни – љубовта кон животните не е секогаш вродена, таа е вештина што се учи, а првите и најважни учители се родителите. Овој случај јасно покажува дека децата често ги проектираат сопствените фрустрации врз милениците, не разбирајќи дека животните чувствуваат болка и страв исто како и луѓето.
Наместо миленикот да биде „играчка“ за празнење на енергијата, тој треба да биде првата лекција по емпатија.
За да се спречат вакви сцени, клучна е улогата на родителот во домот. Првиот чекор кон всадување на љубов е личниот пример. Детето кое гледа како неговиот родител со нежност го гали кучето или му помага на напуштено животно, природно ќе го усвои тој модел на однесување. Кога родителот дозволува миленикот да се третира како предмет, тој несвесно дава дозвола за насилство.
Експертите советуваат дека децата мора да научат да го „читаат“ говорот на телото на животните. Во конкретното видео, кучето ржи како последен предупредувачки знак пред да се случи посериозен инцидент. Учењето на детето дека животното има свои граници, дека не сака да биде допирано додека јаде или спие, и дека влечењето за уши боли, е основа за безбеден и соживот исполнет со љубов.
Објавувањето на вакви видеа на социјалните мрежи (како „Instagram Story“) укажува на уште еден загрижувачки тренд – желбата за внимание по секоја цена, дури и преку прикажување на агресија.
Наместо камерата да снима малтретирање, родителот е тој што треба веднаш да реагира, да го прекине несоодветното однесување и да му објасни на детето дека моќта не се покажува со сила врз оние кои не можат да се одбранат.
Љубовта кон животните кај децата развива одговорност, самодоверба и емоционална интелигенција. Доколку детето научи да го почитува животот на кучето во својот дом, тоа ќе прерасне во личност која ќе ги почитува и луѓето околу себе. Случајот со малтретираното куче нека послужи како последна опомена дека суровоста често почнува во тишината на домот, но емпатијата е таа што го гради здравото општество.

