Грозданов: До кога ќе си дозволуваме да го блокираме сопствениот развој?
Демоните сакаат да не убедат дека може да се живее само од угостителство или текстилна индустрија — која најчесто не произведува, туку доработува за странски брендови, додека вистинските стратешки гранки – енергетика, рударството и металургијата се под постојан напад, пишува металуршкиот инженер и колумнист, Виктор Грозданов во својата последна колумна насловена како „Демонизација на индустријата“.
„Тие се срцето на економската стабилност и државната независност. Ништо не е случајно: целта е да се ослаби домашното производство и да се создаде зависност“, вели Грозданов објаснувајќи ја улогата на енергетика, рударството и металургијата во државата.
Според Грозданов, голем проблем е што нападите кон овие економски гранки доаѓаат од лица без соодветно образование и искуство.
„Во најголем дел, тие се самопрогласени „екологисти“. Но, што значи тој термин? Никој точно не знае. Со иронија ќе објаснам: ако живеете во зграда со балерина, тоа не ве прави балетски критичар. Така и кај нас — секој без соодветно образование и искуство зборува за екологија. Еден ваков пример видовме неодамна во утринска телевизиска дебата посветена на индустријализацијата, каде што повторно слушнавме исти лаги и стравови за рудниците. Се поставува прашањето: зошто Македонија не смее да го отвори најголемиот рудник за бакар и злато, кој би донел неколку милијарди евра профит и стабилност на буџетот?“, вели Грозданов.
Според него, апсурдно е да се говори дека не ни требаат рудници и ископ на минерални суровини.
„Тоа не е аргумент, туку саботажа. Светската економија денес има поголема потреба од бакар отколку кога било досега. Американскиот претседател Доналд Трамп веќе склучува договори со држави богати со бакар и други минерали од списокот на критични суровини, осигурувајќи долгорочна индустриска стабилност и независност. А ние, тука во Македонија — земја со минерален потенцијал проценет на над 20 милијарди евра — седиме со скрстени раце. Наместо да градиме стратегии и инвестиции, се водиме по мислењата на луѓе без образование, искуство и разбирање за индустрија, енергетика и рударство. Прашањето што сè погласно се поставува е: до кога ќе си дозволуваме да го блокираме сопствениот развој?’“, пишува Грозданов во својата колумна.
