АКО НЕ ВИ ОДГОВАРА, ОДЕТЕ СИ ОД КАДЕ ШТО СТЕ ДОШЛЕ! Луѓето од внатрешноста се мета на критики бидејќи се жалат на скапите кирии во Белград

Ненадејниот скок на цените на недвижностите за станарите во Белград во последните неколку месеци претставува вистински проблем. Ретко кој може да си дозволи тројно зголемени цени на киријата, а купувањето стан и земање кредити како и отплатата е вистински предизвик за повеќето луѓе во овој период.

Иако меѓу станарите има белграѓани, најголем „проблем“ сме ние што се иселивме од внатрешноста. „Ако ви е скапо, вратете се од каде што дојдовте“, се коментарите под секој текст за недвижнини, а врие навреди во најлоша можна смисла.

  – Не, не можеме да се вратиме затоа што никаде не сме отишле – во нашата земја сме – таму живееме, работиме, учиме…

Кога пред три години се преселив од Ниш во Белград, верував дека се ќе биде одлично и прекрасно, но ништо не е како што замислувате и секогаш треба да очекувате предизвици.

Како одминуваше времето, така и јас се адаптирав, а 2020 беше година кога се соочивме со епидемија, па можеби немав ни реална слика за градот. Подоцна видов колку е убав Белград и целосно го прифатив.

Првата причина – и покрај тоа што ситуацијата е нестабилна и предизвикувачка, треба да ги надминете пречките и да останете таму каде што се чувствувате добро.

„Врати се од каде си дошол“

  Миграциите се секогаш актуелни, а најповолни се овие „внатрешни“ миграции, кои се добри затоа што луѓето остануваат во својата земја, само се селат таму каде што им е подобро и поперспективно, во однос на работа, работа, живот, стандарди. , во зависност од афинитетот. Белград е метропола и не привлекува и нас Србите и странците, кои, мора да признаеме, ги има се повеќе.

Значи, нема ништо спорно дека ни се допаѓа Белград. А дали ќе останеме таму или не, тоа повторно зависи од некои други работи, а не од тоа дали некој не „присилува“ да си одиме или не.

Што се однесува до локалниот дел, некои се оддалечуваат, други се вселуваат, и во главниот град и во другите делови на Србија, а кога ќе се погледне пошироката слика – сите сме тука, некој го пополни местото од кое тргнавме.

Иако меѓу станарите има белграѓани, најголем „проблем“ сме ние што се иселивме од внатрешноста. „Ако ви е скапо, вратете се од каде што дојдовте“, се коментарите под секој текст за недвижнини, а врне навреди во најлоша можна смисла.

Работата како друга причина

Причините за внатрешната миграција се различни, но најчесто некој се сели поради емотивен партнер или работа, или и двете. Значи, втората причина – работа.

Многу луѓе се врзани за Белград со работа, а тоа е една од причините што не можат да се вратат дома. Да речеме, да не ми беше родниот град на 300 километри од Белград, можеби немаше ни да помислам да се преселам, но вака, невозможно е секој ден да се патува од Ниш до Белград, од Белград до Ниш.

Иако некои работи можат да се завршат од кој било град бидејќи се потребни интернет и лаптоп, не може се да се работи на „далечина“ и така може да се организира работата. Затоа многумина се принудени да одат и да доаѓаат на работа секој ден, па затоа мораат да живеат во Белград. 

Цените на недвижностите

Се вративме на почетокот и цените на недвижностите. Искрено, не познавам некој што може да плати 1000 евра за стан, дури и со кирија од 500 евра е научна фантастика ако имаш просечна плата. Затоа многумина смислуваат различни начини како да го решат и надминат, без да живеат на далечните перифери – работат повеќе, имаат цимери, родителите се вмешуваат за да помогнат…