НЕМА УСПЕШНА КАРИЕРА БЕЗ ВИСОКА ЕМОЦИОНАЛНА ИНТЕЛИГЕНЦИЈА: Како да работиме на себе и да ja подобриме?
Емоционалната интелигенција е клучен фактор за напредок во кариерата, бидејќи ни помага свесно да реагираме, ефективно да комуницираме и да градиме квалитетни односи со колегите и клиентите.
Емоционалната интелигенција е збир на компетенции кои ни помагаат подобро да ги согледаме, разбереме и управуваме со емоциите – кај нас и кај луѓето околу нас. Taa ни помага свесно да реагираме и ефикасно да ги користиме емоциите на работното место.
„Нашето однесување директно влијае на тоа како се чувствуваат другите, а тоа, за возврат, ја обликува динамиката на нашите релации. Способноста да разбереме и управуваме со сопствените емоции, како и да ги препознаеме и почитуваме емоциите на другите, е подеднакво важна како и интелектот во определувањето на успехот. Истражувањата покажуваат дека луѓето со висока емоционална интелигенција имаат поголеми шанси за унапредување, бидејќи се подобри лидери, полесно се адаптираат на предизвици и создаваат позитивна и продуктивна работна средина. Во свет каде што техничките вештини можат да се научат, но и способноста за градење односи е незаменлива, емоционалната интелигенција станува конкурентска предност“, вели Славица Тасева, сертифициран Genos EI практичар.
Вели дека емоциите играат клучна улога во донесувањето одлуки, однесувањето и постигнувањата на работното место, директно влијаејќи врз културата на организацијата. Вработените со висока емоционална интелигенција придонесуваат за позитивна работна средина, зголемена посветеност и повисока ангажираност.
„Според GENOS International, водечка меѓународна методологија за емоционална интелигенција на работното место (присутна и во РСМ), таа опфаќа шест клучни компетенции: самосвесност, свесност за другите, автентичност, способност за емоционално расудување, способност за самоуправување и способност за позитивно влијание. Доколку овие компетенции за емоционална интелигенција се развиени придонесуваат за продуктивни состојби на вработениот и тој е присутен, емпатичен, отворен кон идеи, отпорен на предизвици, поддржувачки и конструктивен. Од друга страна вработен со ниска емоционална интелигенција е отсутен, нечуствителен, избувлив, рамнодушен и нефлексибилен“, објаснува Тасева.
Таа додава дека емоционалната интелигенција се учи и може да се развива и подобрува, исто како и секоја друга вештина. Сѐ почнува со самосвесност – препознавање на сопствените емоции и нивното влијание врз нашето однесување.
„Еден начин да ја зајакнеме е да водиме дневник на емоции, да практикуваме вежби за смирување и да бараме фидбек од другите за нашите реакции и однесување. Следниот чекор е развивање на емпатијата – да слушаме активно, да разбереме различни перспективи и да избегнеме осудување. Ова ни помага да градиме подлабоки и поискрени релации. Комуникацијата е клучна. Кога знаеме како да ги изразиме своите мисли и чувства на јасен и конструктивен начин, без да предизвикаме конфликт, стануваме подобри лидери, колеги и пријатели. Со свесен напор и доследна работа, секој може да ја подобри својата емоционална интелигенција и да постигне поголем успех во кариерата, и во животот“, рече Тасева.
Професии за кои е потребна висока емоционална интелигенција се психолог, наставник, тренер за личен развој, агент за недвижности, здравствен работник, организатор на настани и други. Во светот се правени и истражувања според кои 80 отсто од успехот во кариерата зависи од емоционалната интелигенција. Во Нов Зеланд е направено истражување кое траело со години во рамки на кое експертите следеле 1.000 деца во нивниот развој и се покажало дека оние со висока емотивна интелигенција имале попозитивно размислување, биле склони да ги признаат грешките и полесно се носеле со негативните емоции. Но, се покажало дека децата со пониска емотивна интелигенција кога ќе станат возрасни се соочуваат со финансиски проблеми, имаат ниски примања, не успеваат да штедат и слично.
Сања Атанасовска
foto freepik.com
