БРОЈНИ ПРЕКРШОЦИ ГО ОЗНАЧИЈА ПОЧЕТОКОТ НА СЕЗОНАТА НА ХАЛКИДИКИ: Движењето „пешкири“ со полни раце работа
Туристичката сезона на Халкидики и годинава почна со бројни прекршувања и навлегување на баровите на плажата во делови од плажите наменети за секого. Но, додека стотици грчки фирми чекаат дозволи од државата за да закупат дел од плажата, има многу кои без дозвола ги отвориле своите барови на плажа и ја запоседнале целата плажа со чадори и лежалки.
И годинава адреса на поплаки од жителите на Халкидики е Граѓанското движење за слободни и пристапни плажи на Халкидики или таканареченото Движење пешкир кое се создаде минатата година и постои. Првите поплаки почнаа да пристигнуваат кон средината на мај, додека на социјалните мрежи секојдневно може да се видат нови фотографии од прекршоци на плажите. Иако преку платформата MyCost може да се испраќаат поплаки до надлежните органи, жителите на Халкидики велат дека се уште не гледаат директна интервенција од државата.
Како што првично беше објавено во написот на весникот „МтК“, прекршувањата се чести и годинава и најмногу се однесуваат на цените на лежалките, на тоа што лежалките и чадорите не се соодветно на четири до пет метри од морето, а сопствениците на локалите се не искористувајќи ги само 50 отсто плажи, туку често и целата плажа.
Најмногу поплаки за Пефкохора
Движењето пешкир на Халкидики изгледа најмногу се занимава со Пефкохори. Ова место е уникатно бидејќи брегот е тесен и нема доволно простор за лежалки, кои мора да се ограничат на два, а понекогаш и еден ред.
Првата поплака стигна на 7 јуни во форма на фотографија на која се гледа дека ништо не е сменето во однос на минатата година, па така еден бар на плажа зазема повеќе од 50 отсто од плажата. Во новата претставка која пристигна на 12 јуни, се чини дека истиот локал не го почитува потребното растојание меѓу чадорите и лежалките, ниту растојанието што треба да го имаат од морето.
На пример, една жалба се однесува на плажата Трани Амуди, каде што два барови на плажа ја зазедоа целата плажа и тоа без издадени дозволи и речиси се споија во една.
„Гледаме дека не ја почитуваат дистанцата, а немаат ни дозвола. Кога ќе отидеш на веб-страницата и ќе ја отвориш апликацијата, нема нива со дозволата или земјиштето што го дале под закуп. четири метри од морето, но тие се само 50 отсто од површината на плажата Гледаме дека ништо не е испочитувано“, се жали во интервју за „МтК“ жителот на Халкидики, Георгиос Теодоридис.
Годинава поплаки има и за познатиот бар на плажа во областа Ормос Панајас во Ситонија, каде лежалките бесрамно навлегуваат дури и во областите кои припаѓаат на заштитеното подрачје Натура 2000.
Слично е и во Вурвуру, каде што лежалките буквално влегуваат во плиткото на морето, пренесува Makthes.gr.
И цените на лежалките „покачија“
Не се малку претприемачите кои од лани кога државата ги заостри казните работат според законот, но бараат и дупки во него. Така што не е чудно што цените на услугите се повисоки на овие места. Придржувајќи се до она што им е дозволено, многу барови на плажа кои изгубија одреден број лежалки, ги ревидираа цените на нивните услуги за да го одржат сообраќајот. Од друга страна, има и такви кои сè уште лепат чадори во плиткото и ги изнајмуваат за неколку десетици евра.
„Гледаме дека како одминува времето и се приближуваме кон средината на летото, цените растат, во еден локал што го намали бројот на лежалки, сега цените се повисоки, па така останатите наплаќаат по 30 и 40 евра. Пар некои други локали бараат од 50 до 60 евра, а кај мнозинството забележуваме дека е на сила принципот на минимална потрошувачка“, вели Теодоридис.
На првиот прст на Халкидики, пак, се наоѓаат баровите на плажа кои по цени се поблиску до Миконос. Конкретно во Палиури има кафеана која минималната потрошувачка цена за првите централни лежалки ја одредила на 100 евра по лице.
Односно, двајца кои сакаат да го поминат денот на овие лежалки ќе треба да потрошат најмалку 200 евра, додека цените во останатите редови се движат од 20 до 50 евра по лице.
Претставниците на Движењето пешкир стравуваат дека годинава граѓаните уште повеќе не сакаат да пријават прекршоци преку државната апликација MyCost.
„Годинава постои страв бидејќи поплаките веќе не се пријавуваат телефонски во полиција, туку преку апликација која исто така е анонимна. Но, прашање е што ќе се случува по поплаките, како ќе постапат надлежните и дали ќе има проверки. има илјада поплаки само за Халкидики, а надлежната државна служба има само еден или тројца вработени, тогаш контрола не може да има“, заклучува Теодоридис.
